Τί είναι ενέργεια;

Η ζωή εξαρτάται από τον διαρκή μετασχηματισμό των μορφών της ενέργειας. Το οξυγόνο, οι τροφές που καταναλώνουμε, η κίνηση είναι ένα είδος ενέργειας.

Η μεταφορά της ενέργειας γίνεται μέσω πολλών μηχανισμών που χρειάζονται θρεπτικά συστατικά (μακρο-μικρο) στη διατροφή. Την δουλειά αυτήν την κάνει ένα νόμισμα (ενεργειακό) που ονομάζεται ΑΤP (τριφωσφορικη αδενοσίνη).

Τα κύρια συστήματα παραγωγής ενέργειας είναι το φωσφορογονο , το γλυκολυτικό και το οξειδωτικό. Αυτές οι μεταβολικές πορείες είναι αυτές που οδηγούν στις καύσεις των αθλούμενων ή μη, ανάλογα με το τι άσκηση θα κάνουν. Πιο απλά το φωσφορογονο σύστημα (ΑΤP-Φωσφοκρεατινινη) παρέχει άμεση ενέργεια, το γλυκολυτικο βραχυπρόθεσμη ενέργεια (αναερόβια γλυκολυση) και το οξειδωτικό παρέχει μακροχρόνια ενέργεια (αερόβια παραγωγή ενέργειας).

Μια απλή κίνηση 1sec χρησιμοποιεί το σύστημα φωσφορογονο (λόγω αναερόβιας λειτουργίας) . Ακόμα εάν έχω μια παρατεταμένη άσκηση 10-60sec (ταχύτητα), τότε το σύστημα που θα χρησιμοποιηθεί θα είναι το φωσφορογονο και το γλυκολυτικο μαζί (ανερόβια). Αν έχω μια μεσαία απόσταση 1-6min τότε μπορούν να συνδυαστούν και αναερόβια και αερόβια , δηλαδή γλυκολυτικο και οξειδωτικό σύστημα. Η γνωστή μας σε όλους κυκλική προπόνηση με βάρη χρησιμοποιεί και τα τρία συστήματα, όπως και η αερόβια γυμναστική.

Ο χρόνος που χρειάζεται το σώμα να αποκαταστήσει το γλυκογόνο (η αποταμιευτική μας ενέργεια) μετά την άσκηση και να επανασυνθέσει είναι 46h, ενώ η επανασύνθεση της φωσφοκρεατινινης είναι 3 λεπτά. (Οι αναφορές γίνονται μετά από έντονη προσπάθεια.)

ΠΗΓΕΣ:
Σημειώσεις Χαροκόπειου Πανεπιστήμιου Αθηνών( Θεαίτητος)
McArdle W, Katch F, Katch V. Φυσιολογία της Άσκησης. Εκδόσεις Πασχαλίδη. Αθήνα 2001.
Μούγιος Β. Βιοχημεία της Άσκησης. Εκδότης Β.Κ. Μούγιος. Θεσσαλονίκη 2002.
Vander A, Sherman J, Luciano D, Τσακόπουλος Μ. Φυσιολογία του Ανθρώπου. Ιατρικές Εκδόσεις
Π.Χ. Πασχαλίδης. Αθήνα 2001.

Πασιακου Νεφελη

 

LEAVE A REPLY