Οι ελιές είναι ένα από τα πιο δημοφιλή παραδοσιακά προϊόντα της χώρας μας. Όχι άδικα αφού, εκτός του ότι είναι πολύ θρεπτικές, μας δίνουν και το πολύτιμο λάδι τους. Είτε πράσινες, είτε μαύρες, αποτελούν ένα από ένα σημαντικότερα ορεκτικά ή συνοδευτικά του ελληνικού τραπεζιού. Σε αντίθεση με τους γειτονικούς λαούς, οι Έλληνες τις προτιμάμε ωμές και σπάνια τις χρησιμοποιούμε στη μαγειρική.
Παρ΄ όλα αυτά οι έστω και λίγες συνταγές όπου πρωταγωνιστούν οι ελιές παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Οι καρποί της ελιάς είναι φυσική πηγή ινών, μετάλλων καθώς και μονοακόρεστων λιπαρών οξέων. Επίσης είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες και βιταμίνη Ε. Μάλιστα οι θρούμπες ή σταφιδοελιές, οι οποίες υφίστανται φυσική εκπίκρινση πάνω στο δέντρο πριν από οποιαδήποτε επεξεργασία τους, παρουσιάζουν διπλάσια συγκέντρωση των τελευταίων από άλλες ποικιλίες.
Πολλοί από εμάς συχνά απορρίπτουμε τις ελιές από τη διατροφή μας θεωρώντας ότι έχουν πολλές θερμίδες. Μήπως όμως κάνουμε λάθος;
H αλήθεια είναι ότι 5 μικρές ελιές ή 3 μεγάλες μάς δίνουν 45 θερμίδες, δηλαδή όσες ακριβώς μας δίνει και ένα κουταλάκι του γλυκού ελαιόλαδο. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι καρποί της ελιάς αποτελούσαν για πολλά χρόνια το δημοφιλέστερο προσφάγι των αγροτικών πληθυσμών της Μεσογείου, συνοδεύοντας τα λαδερά φαγητά, τις σαλάτες και πολλά ορεκτικά. Όχι άδικα, αφού η μέτρια κατανάλωσή τους στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής αποτελεί σύμμαχο τόσο της υγείας όσο και της ομορφιάς μας.
| |
Οι ελιές υστερούν σε σχέση με το αγνό παρθένο ελαιόλαδο μόνο σε ό,τι αφορά την περιεκτικότητα τους σε βιταμίνη Ε, καθώς περιέχουν αμελητέα ποσότητα. Ωστόσο, εξασφαλίζουν με την κατανάλωση τους επαρκή αντιοξειδωτική προστασία στον οργανισμό, λόγω της σχετικά υψηλής περιεκτικότητας σε καροτενοειδή και κυρίως σε β-καροτένιο (προβιταμίνη Α). Άρα μπορεί να αποτελέσουν μέρος μιας αντιγηραντικής διατροφής που όχι μόνο παρατείνει τη νεότητα της επιδερμίδας, αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν αντίδοτο για τα εκφυλιστικά νοσήματα ή τα λεγόμενα νοσήματα φθοράς, στα οποία ανήκουν οι καρδιακές παθήσεις, οι διάφορες μορφές καρκίνου και ο διαβήτης τύπου 2.
Εν κατακλείδι, η κατανάλωση της ελιάς είναι σχεδόν σε καθημερινή βάση στο τραπέζι πολλών ελληνικών οικογενειών. Αν και αποτελεί ένα τρόφιμο υψηλού θερμιδικού περιεχομένου γι αυτό και οι περισσότεροι αποφεύγουν την κατανάλωσή τους, δε παύει να θεωρείται ως ένα παραδοσιακό, καθαρά ελληνικό προϊόν υψηλής θρεπτικής αξίας.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΕΛΙΑΣ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ Γ. Κωνσταντακόπουλος, Χρ. Φωτόπουλος, Η. Καντάρος, Γ. Βεηκωντής, Π. Παπαδόπουλος
- Ελιά & Λάδι, Μεσογειακή Διατροφή, Τσουχτίδη Κατερίνα, Εκδόσεις Toubis
- Καρποί της γης, Εκδόσεις Κέδρος



