Νέα Διατροφική Πυραμίδα και οδηγίες διατροφής Αμερικής – Ήρθαν τα πάνω κάτω (ευτυχώς όχι όλα στραβά κι ανάποδα);

Στις αρχές του 2026 (7/1/2026) δημοσιεύθηκαν οι νέες διατροφικές οδηγίες των ΗΠΑ, συνοδευόμενες από μια νέα, ανεστραμμένη διατροφική πυραμίδα. Παρακολουθώντας τόσο το περιεχόμενο των οδηγιών όσο και τις επίσημες δηλώσεις αξιωματούχων του Αμερικάνικου Υπουργείου Υγείας, γίνεται σαφές ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο επιστημονικές επικαιροποιήσεις, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτές παρουσιάζονται. Η επικοινωνιακή προσέγγιση και η οπτική απεικόνιση συνιστούν μια έντονα πολιτικοποιημένη παρέμβαση στον χώρο της διατροφής, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πρακτικής που έχουμε δει και σε άλλα πεδία πολιτικής υγείας και έρευνας. (USDA, 2026; USDA & HHS, 2026)

Ήταν, δυστυχώς, αναμενόμενο ότι θα ακολουθούσε ένα κύμα απλουστευτικών αφηγημάτων: ότι «όσα ξέραμε ήταν λάθος», ότι «οι διαιτολόγοι δεν ήξεραν τι λένε» και ότι δικαιώνονται κάθε λογής μη τεκμηριωμένες διατροφικές τάσεις που στοχοποιούν τα άμυλα και εξαγνίζουν τα κορεσμένα λιπαρά. Αυτό ακριβώς παρατηρείται τις τελευταίες εβδομάδες στον δημόσιο διάλογο. Αξίζει, λοιπόν, να εξεταστεί ψύχραιμα τι πραγματικά αλλάζει και τι όχι στις νέες οδηγίες.

Μια απαραίτητη ιστορική αναδρομή

Ένα από τα βασικά αφηγήματα που συνοδεύουν τις νέες οδηγίες είναι ότι οι προηγούμενες ήταν λανθασμένες και ότι αυτές ευθύνονται για την αύξηση της παχυσαρκίας και τη συνολική επιβάρυνση της υγείας του πληθυσμού. Πρόκειται για ένα κλασικό λογικό σφάλμα: η χρονική συνύπαρξη δύο φαινομένων δεν συνεπάγεται αυτομάτως σχέση αιτίας–αποτελέσματος.

Ήδη από το 1980, οι αμερικανικές διατροφικές οδηγίες προωθούσαν την κατανάλωση «πραγματικού φαγητού». Τα βασικά τους μηνύματα περιλάμβαναν: ποικιλία τροφίμων, διατήρηση υγιούς βάρους, περιορισμό του υπερβάλλοντος λίπους και των κορεσμένων, επάρκεια σε άμυλο και φυτικές ίνες (με σαφή αναφορά στα προϊόντα ολικής άλεσης), περιορισμό ζάχαρης και νατρίου και μέτρια κατανάλωση αλκοόλ. (USDA & HHS, 1980)

Στην πραγματικότητα, σχεδόν μισό αιώνα μετά, οι νέες οδηγίες επαναλαμβάνουν τον ίδιο πυρήνα συστάσεων. Η αφήγηση περί «ριζικής αλλαγής» δεν αντανακλά το περιεχόμενο των οδηγιών και η ανεστραμμένη πυραμίδα λειτουργεί κυρίως σε επίπεδο marketing. (USDA & HHS, 2026).

Το πρόβλημα δεν ήταν οι οδηγίες, αλλά η μη εφαρμογή τους

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι ότι οι προηγούμενες οδηγίες εφαρμόστηκαν και απέτυχαν, αλλά ότι δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Τα δεδομένα το δείχνουν ξεκάθαρα. Ενδεικτικά, περίπου 1 στους 10 Αμερικάνους καλύπτει τις συστάσεις για φυτικές ίνες – ένα στοιχείο που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το αφήγημα ότι «τα άμυλα μάς αρρώστησαν». (Nutrition Society, 2021; Hoy & Goldman, 2014)

Η ανασκόπηση της Συμβουλευτικής Επιστημονικής Επιτροπής (DGAC) για τις νέες διαιτητικές προσλήψεις – το επίσημο Scientific Report – καταγράφει συστηματικά χαμηλή κατανάλωση λαχανικών, φρούτων, γαλακτοκομικών, θαλασσινών, οσπρίων, ξηρών καρπών και δημητριακών ολικής άλεσης, ενώ αντίθετα η πρόσληψη κρέατος, πουλερικών και αυγών βρίσκεται στο επίπεδο ή πάνω από τις συστάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ανεπαρκής πρόσληψη βιταμίνης D, ασβεστίου, καλίου και φυτικών ινών και, ταυτόχρονα, υπερκατανάλωση νατρίου, προστιθέμενων σακχάρων και κορεσμένων λιπαρών. (DGAC, 2024; USDA & HHS, 2020)

Εύλογα, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι «τι πήγε λάθος στις οδηγίες», αλλά γιατί ο πληθυσμός δεν μπόρεσε να τις ακολουθήσει. Πρόκειται για ένα σύνθετο, πολυπαραγοντικό ζήτημα, στο οποίο κεντρικό ρόλο παίζουν και οι στρατηγικές της βιομηχανίας τροφίμων μεταξύ πολλών άλλων. Σε αυτό το σημείο, η σαφέστερη αναφορά των νέων οδηγιών στον περιορισμό των υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων αποτελεί ένα από τα λίγα καθαρά θετικά στοιχεία της επικοινωνίας τους. (USDA & HHS, 2026)

Ανάλυση βασικών σημείων των νέων οδηγιών

1. Κατανάλωσε τη σωστή ποσότητα για σένα

Παρά τους ισχυρισμούς ότι εγκαταλείπεται το «ξεπερασμένο δόγμα των θερμίδων», οι οδηγίες εξακολουθούν – και ορθώς – να δίνουν έμφαση στις εξατομικευμένες ενεργειακές ανάγκες και στον έλεγχο των ποσοτήτων, ιδιαίτερα για ενεργειακά πυκνά τρόφιμα και ποτά. Υπάρχει σύσταση για ενυδάτωση με νερό και άγλυκα υγρά, χωρίς όμως σαφή ποσοτική καθοδήγηση. (USDA & HHS, 2026)

2. Προτεραιότητα στην πρωτεΐνη σε κάθε γεύμα

Η αυξημένη έμφαση στην πρωτεΐνη αποτελεί ουσιαστική αλλαγή. Προτείνονται τόσο ζωικές όσο και φυτικές πηγές, με σύσταση 1,2–1,6 g/kg σωματικού βάρους, ιδιαίτερα σε παχύσαρκο πληθυσμό με στόχο την απώλεια βάρους. Μια τέτοια αύξηση ήταν σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη και συμβατή με τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, ειδικά όσον αφορά τη διατήρηση άλιπης μάζας και τη σύσταση σώματος στη διάρκεια απώλειας βάρους. (Kokura et al., 2024; Nunes et al., 2022)

Ωστόσο, οι προτεινόμενες μερίδες οδηγούν σε πολύ υψηλές συνολικές ποσότητες (270–360 g/ημέρα σε δίαιτα 2000 kcal), γεγονός που εγείρει ερωτήματα για την ισορροπία του συνολικού διατροφικού προτύπου. Παράλληλα, δεν δίνεται επαρκής έμφαση στις φυτικές πηγές πρωτεΐνης, ούτε υιοθετείται μια πιο ολιστική θεώρηση της «ποιότητας» πρωτεΐνης (πέρα από αμινοξέα/βιοδιαθεσιμότητα), που να λαμβάνει υπόψη το συνολικό αποτύπωμα του τροφίμου στη δημόσια υγεία και στο διατροφικό πρότυπο. (American College of Cardiology, 2026; Katz et al., 2019)

3. Κατανάλωση γαλακτοκομικών

Η σύσταση για συμπερίληψη γαλακτοκομικών – συμπεριλαμβανομένων των πλήρων – έχει ερμηνευθεί από πολλούς ως προτροπή αποκλειστικής χρήσης τους. Στην πραγματικότητα, οι ίδιες οι οδηγίες επιτρέπουν και ημίπαχες ή άπαχες επιλογές. Τα δεδομένα για τα πλήρη γαλακτοκομικά παραμένουν μεικτά και η συμπερίληψή τους δεν είναι από μόνη της ούτε θετική ούτε αρνητική. (USDA & HHS, 2026)

4. Φρούτα και λαχανικά

Δεν παρατηρείται ουσιαστική αλλαγή. Οι συστάσεις παραμένουν σταθερές, με έμφαση στην ποικιλία και στην αποφυγή χυμών. (USDA & HHS, 2026)

5. «Υγιεινά» λιπαρά

Εδώ εντοπίζεται μια από τις πιο προβληματικές ενότητες. Η ένταξη του λίπους κρέατος, του βουτύρου και του στέατος στα «υγιεινά λιπαρά» αποτελεί ανακριβή και δυνητικά επικίνδυνη απλοποίηση. Η αρνητική επίδραση της υψηλής πρόσληψης κορεσμένων λιπαρών στα λιπίδια αίματος και στον καρδιαγγειακό κίνδυνο τεκμηριώνεται ισχυρά. (Sacks et al., 2017; Riccardi et al., 2022)

Το γεγονός ότι διατηρείται το όριο <10% της ενέργειας υπογραμμίζει την αντίφαση μεταξύ επιστημονικών δεδομένων και επικοινωνιακής ρητορικής. (USDA & HHS, 2026)

6. Ολικής άλεσης προϊόντα

Η σύσταση για ολικής άλεσης προϊόντα είναι θετική, όμως οι χαμηλές προτεινόμενες μερίδες (2–4/ημέρα) ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανεπαρκή πρόσληψη μικροθρεπτικών συστατικών και πρεβιοτικών ινών, με πιθανές επιπτώσεις στο μικροβίωμα και στη μεταβολική υγεία. (USDA & HHS, 2026; DGAC, 2024)

7. Περιορισμός υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων

Η σαφής αναφορά στα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα και στα πρόσθετα σάκχαρα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, παρά επιμέρους ενστάσεις σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες. (USDA & HHS, 2026)

8. Ειδικές ομάδες

Η κάλυψη ειδικών πληθυσμιακών ομάδων είναι ιδιαίτερα συνοπτική σε σύγκριση με προηγούμενες εκδόσεις, γεγονός που περιορίζει τη χρηστικότητα των οδηγιών. (USDA & HHS, 2026; USDA & HHS, 2020)

Παράδειγμα ημερήσιας πρόσληψης ~2000 kcal (ενδεικτικό)

Για να γίνει σαφές πώς μπορεί να ερμηνευθεί στην πράξη η ανεστραμμένη πυραμίδα, ακολουθεί ένα ρεαλιστικό παράδειγμα ημερήσιας πρόσληψης περίπου 2000 kcal, βασισμένο στις δημοσιευμένες “serving sizes”/ισοδυναμίες: (USDA & HHS, 2026; USDA, 2026)

• Γαλακτοκομικά (3 μερίδες, πλήρη): 1 ποτήρι πλήρες γάλα (250 ml), 1 γιαούρτι πλήρες (200 g), 1 μερίδα πλήρους τυριού (40 g)
• Τρόφιμα πρωτεΐνης: ~315 g μαγειρεμένο κόκκινο κρέας
• Προστιθέμενα λιπαρά: 4,5 ισοδύναμα βούτυρο ή στέαρ (~22–23 g)
• Φρούτα: 2 μερίδες
• Λαχανικά: 3 ισοδύναμα
• Δημητριακά ολικής άλεσης: 2 μερίδες

Ενδεικτική διατροφική ανάλυση

• Ενέργεια: ~1950–2050 kcal
• Πρωτεΐνη: ~120–125 g
• Φυτικές ίνες: ~20–22 g
• Κορεσμένα λιπαρά: ~48–52 g (≈22–24% της ενέργειας)
• Τρανς λιπαρά: ~3–4 g (≈1,5–2% της ενέργειας)

Σχολιασμός

Το παράδειγμα αυτό δείχνει ότι μια κατά γράμμα εφαρμογή της πυραμίδας μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε υπερδιπλάσια πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών σε σχέση με το ανώτατο όριο (<10% της ενέργειας) που οι ίδιες οι οδηγίες διατηρούν. Παράλληλα, η πρόσληψη τρανς λιπαρών – κυρίως από ζωικά τρόφιμα και προστιθέμενα λίπη – δεν είναι αμελητέα. Τόσο τα κορεσμένα όσο και τα τρανς λιπαρά (από οποιαδήποτε πηγή) συνδέονται τεκμηριωμένα με δυσμενείς μεταβολές στο λιπιδαιμικό προφίλ και με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, ιδιαίτερα όταν αντικαθιστούν ακόρεστα λιπαρά και τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες. (Sacks et al., 2017; Riccardi et al., 2022; Borén et al., 2020; World Health Organization, 2023)

Η ανεστραμμένη πυραμίδα και το πολιτικο-ιδεολογικό πλαίσιο

Η επιστροφή της πυραμίδας, αυτή τη φορά ανεστραμμένης, έχει κυρίως συμβολικό και επικοινωνιακό χαρακτήρα. Η οπτική έμφαση στις ζωικές πηγές πρωτεΐνης και η υποεκπροσώπηση φυτικών πηγών, όπως τα όσπρια, έρχονται σε αντίθεση με τη βιβλιογραφία που υποστηρίζει την αύξηση του φυτικού αποτυπώματος στη διατροφή. (American College of Cardiology, 2026)

Το σοβαρότερο ζήτημα, ωστόσο, αφορά τον τρόπο επικοινωνίας. Δηλώσεις περί «άδικου πολέμου στα κορεσμένα λιπαρά» και περί «λανθασμένων παλιών οδηγιών» δεν συνιστούν επιστημονικά συμπεράσματα αλλά πολιτικού τύπου ρητορική, η οποία διαστρεβλώνει το επιστημονικό πλαίσιο και ενισχύει τη σύγχυση στο κοινό. (USDA, 2026)

Η παραπάνω προσέγγιση δεν μπορεί να εξεταστεί αποκομμένα από το ευρύτερο πλαίσιο πολιτικών παρεμβάσεων στη δημόσια υγεία και στην επιστημονική διαδικασία. Ενδεικτικά, έχουν καταγραφεί παρεμβάσεις/αναδιαμορφώσεις σε επιτροπές και κατευθύνσεις πολιτικής σε θέματα εμβολιασμών. (Reuters, 2026). Επιπλέον, σε επίπεδο χρηματοδότησης και λειτουργίας της ερευνητικής δραστηριότητας, έχουν υπάρξει δημόσιες παρεμβάσεις/αιχμές από θεσμικούς φορείς για επιπτώσεις σε κλινικές δοκιμές. (WCVB, 2026)

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η ίδια η διαδικασία διαμόρφωσης των νέων διατροφικών οδηγιών. Η αρχική Συμβουλευτική Επιστημονική Επιτροπή (DGAC), η οποία εργάστηκε για περίπου δύο χρόνια και παρήγαγε το επίσημο Scientific Report μέσω εκτεταμένης και συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης, δεν καθόρισε τελικά το περιεχόμενο των οδηγιών. Στη φάση που ακολούθησε, η επιτροπή αυτή παρακάμφθηκε στην πράξη και αντικαταστάθηκε από νέο σχήμα αξιολόγησης, με αποτέλεσμα να αποδυναμωθούν ή να απορριφθούν βασικές επιστημονικές συστάσεις. (USDA, 2024; DGAC, 2024)

Το στοιχείο αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη το βασικό αφήγημα που συνοδεύει τις νέες οδηγίες: ότι οι προηγούμενες διατροφικές οδηγίες ήταν δήθεν «επηρεασμένες από τη βιομηχανία τροφίμων» και, ως εκ τούτου, επιστημονικά αναξιόπιστες. Η αντίφαση είναι προφανής. Στο νέο σχήμα αξιολόγησης, η πλειονότητα των εμπλεκόμενων μελών διατηρούσε τεκμηριωμένες σχέσεις με τη βιομηχανία κρέατος και τη βιομηχανία γαλακτοκομικών, γεγονός που εγείρει εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο η τελική μορφή των οδηγιών αντανακλά αυστηρά επιστημονικά κριτήρια ή αν επηρεάζεται από πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες. Αυτή η αντίφαση καταδεικνύεται και όταν συγκρίνει κανείς το περιεχόμενο/έμφαση της νέας οπτικής πυραμίδας στο κρέας και γαλακτοκομικά. (DGAC, 2024; USDA & HHS, 2026)

Υπό αυτό το πρίσμα, η ρητορική περί «αποκατάστασης της επιστημονικής αλήθειας» και «αμερόληπτης διόρθωσης των λαθών του παρελθόντος» δεν ενισχύει την αξιοπιστία των νέων οδηγιών. Αντιθέτως, εντείνει τη σύγχυση, καθώς οι ίδιες οι κατηγορίες που αποδίδονται στις προηγούμενες οδηγίες φαίνεται να αντιστρέφονται όταν εξετάζεται η διαδικασία και το τελικό επικοινωνιακό προϊόν. (DGAC, 2024; USDA, 2026)

Εν κατακλείδι

Οι νέες διατροφικές οδηγίες των ΗΠΑ δεν συνιστούν τη ριζική επιστημονική ανατροπή που παρουσιάστηκε επικοινωνιακά. Στον πυρήνα τους επαναλαμβάνουν βασικές αρχές που ισχύουν εδώ και δεκαετίες: έμφαση σε τρόφιμα χαμηλού βαθμού επεξεργασίας, περιορισμό των υπερ-επεξεργασμένων, επαρκή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, προσοχή στη συνολική ενεργειακή πρόσληψη και προσαρμογή στις ατομικές ανάγκες. Υπό αυτή την έννοια, δεν «ήρθαν τα πάνω κάτω». (USDA & HHS, 2026)

Το βασικό πρόβλημα δεν εντοπίζεται τόσο σε μεμονωμένες συστάσεις, όσο στον τρόπο που αυτές πλαισιώνονται και συνδυάζονται. Η επιλεκτική έμφαση στην πρωτεΐνη, η αντιφατική προσέγγιση στα λιπαρά και ειδικά στα κορεσμένα, ο περιορισμός των ολικής άλεσης προϊόντων σε επίπεδα που δυσκολεύουν τη διατροφική επάρκεια, καθώς και η απουσία θεμάτων όπως τα διατροφικά πρότυπα, η κοινωνικοοικονομική διάσταση και η βιωσιμότητα, δημιουργούν σύγχυση αντί για σαφή καθοδήγηση. (DGAC, 2024; USDA & HHS, 2026)

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο τρόπος επικοινωνίας των οδηγιών. Δηλώσεις όπως περί «άδικου πολέμου στα κορεσμένα λιπαρά» δεν αποτελούν επιστημονικά συμπεράσματα αλλά πολιτικού τύπου ρητορική, η οποία αλλοιώνει το πραγματικό επιστημονικό πλαίσιο. Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν δείχνουν ανατροπή της γνώσης γύρω από τα κορεσμένα λιπαρά, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τη διατήρηση του ποσοτικού περιορισμού τους στις ίδιες τις οδηγίες. (Sacks et al., 2017; USDA & HHS, 2026)

Για τον γενικό πληθυσμό, το ουσιαστικό μήνυμα παραμένει απλό: καμία πυραμίδα και κανένα επικοινωνιακό αφήγημα δεν υποκαθιστά μια ισορροπημένη διατροφή με ποικιλία τροφίμων, επαρκή πρόσληψη φυτικών τροφίμων, περιορισμό των υπερ-επεξεργασμένων και εξατομίκευση με βάση τις ανάγκες του ατόμου.

Για όσους επιθυμούν πληρέστερη και τεκμηριωμένη ανάλυση, αξίζει να ανατρέξουν και στη σχετική τοποθέτηση του Συνδέσμου Διαιτολόγων και Διατροφολόγων Κύπρου. (Cyprus Association of Dietitians & Nutritionists, 2026)

---

Βιβλιογραφικές αναφορές

• American College of Cardiology (2026) How Do the 2025–2030 Dietary Guidelines for Americans Measure Up for Cardiovascular Health? Available at: https://www.acc.org/Latest-in-Cardiology/Articles/2026/01/27/16/22/How-Do-the-2025-2030-Dietary-Guidelines-For-Americans-Measure-Up-For-Cardiovascular-Health (Accessed: 2 February 2026).
• Borén, J. et al. (2020) Low-density lipoproteins cause atherosclerotic cardiovascular disease: pathophysiological, genetic, and therapeutic insights: a consensus statement from the European Atherosclerosis Society Consensus Panel. Available at: https://eas-society.org/wp-content/uploads/2022/05/2020_Consensus-LDL-causality-2.pdf(Accessed: 2 February 2026).
• Cyprus Association of Dietitians & Nutritionists (2026) Επεξήγηση και κριτική των οδηγιών διατροφής των ΗΠΑ για 2025–2030 (White Paper). Available at: https://cydadiet.org/arthra/epe3hghsh-kai-krhtikh-twn-odhgiwn-diatrofhs-twn-hpa-gia-2025-2030-apo-ton-syndesmo-diaitologwn-kai-diatrofologwn-kyproy-white-paper (Accessed: 2 February 2026).
• Dietary Guidelines Advisory Committee (DGAC) (2024) Scientific Report of the 2025 Dietary Guidelines Advisory Committee. Available at: https://www.dietaryguidelines.gov/sites/default/files/2024-12/Scientific_Report_of_the_2025_Dietary_Guidelines_Advisory_Committee_508c.pdf (Accessed: 2 February 2026).
• Hoy, M.K. and Goldman, J.D. (2014) Fiber intake of the U.S. population: What We Eat in America, NHANES 2009–2010. Available at: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK589559/ (Accessed: 2 February 2026).
• Katz, D.L. et al. (2019) ‘Perspective: The Public Health Case for Modernizing the Definition of Protein Quality’, Advances in Nutrition. Available at: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31066877/ (Accessed: 2 February 2026).
• Kokura, Y. et al. (2024) ‘Enhanced protein intake on maintaining muscle mass, strength, and physical function in adults with overweight/obesity: A systematic review and meta-analysis’, Clinical Nutrition ESPEN. Available at: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S2405457724001761 (Accessed: 2 February 2026).
• Nunes, E.A. et al. (2022) ‘Systematic review and meta-analysis of protein intake to support muscle mass and function’, Journal of Cachexia, Sarcopenia and Muscle. Available at: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8978023/ (Accessed: 2 February 2026).
• Nutrition Society (2021) Most Americans are not getting enough fiber in our diets. Available at: https://nutrition.org/most-americans-are-not-getting-enough-fiber-in-our-diets/ (Accessed: 2 February 2026).
• Riccardi, G. et al. (2022) ‘Dietary recommendations for prevention of atherosclerosis’, Cardiovascular Research.Available at: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34229346/ (Accessed: 2 February 2026).
• Reuters (2026) Health secretary Kennedy appoints two new members to CDC’s vaccine advisory panel (13 January 2026). Available at: https://www.reuters.com/business/healthcare-pharmaceuticals/health-secretary-kennedy-appoints-two-members-cdcs-vaccine-advisory-panel-2026-01-13/ (Accessed: 2 February 2026).
• Sacks, F.M. et al. (2017) ‘Dietary Fats and Cardiovascular Disease: A Presidential Advisory From the American Heart Association’, Circulation. Available at: https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/cir.0000000000000510(Accessed: 2 February 2026).
• USDA (2024) Scientific Report of the 2025 Dietary Guidelines Advisory Committee Now Available Online (press release, 10 December 2024). Available at: https://www.usda.gov/about-usda/news/press-releases/2024/12/10/scientific-report-2025-dietary-guidelines-advisory-committee-now-available-online (Accessed: 2 February 2026).
• USDA (2026) Daily Serving Sizes (508). Available at: https://cdn.realfood.gov/Daily%20Serving%20Sizes.pdf(Accessed: 2 February 2026).
• USDA (2026) Kennedy, Rollins Unveil Historic Reset of U.S. Nutrition Policy… (press release, 7 January 2026). Available at: https://www.usda.gov/about-usda/news/press-releases/2026/01/07/kennedy-rollins-unveil-historic-reset-us-nutrition-policy-put-real-food-back-center-health (Accessed: 2 February 2026).
• USDA and HHS (1980) Dietary Guidelines for Americans (1980). Available at: https://www.dietaryguidelines.gov/sites/default/files/2019-05/1980%20DGA.pdf (Accessed: 2 February 2026).
• USDA and HHS (2020) Dietary Guidelines for Americans, 2020–2025. Available at: https://www.dietaryguidelines.gov/sites/default/files/2020-12/Dietary_Guidelines_for_Americans_2020-2025.pdf(Accessed: 2 February 2026).
• USDA and HHS (2026) Dietary Guidelines for Americans, 2025–2030. Available at: https://cdn.realfood.gov/DGA.pdf (Accessed: 2 February 2026).
• WCVB (2026) Gov. Healey: NIH cuts halted clinical trials… (6 January 2026). Available at: https://www.wcvb.com/article/rfk-jr-healey-demand-restore-nih-funding/69927406 (Accessed: 2 February 2026).
• World Health Organization (2023) Trans fat elimination communications toolkit. Available at: https://cdn.who.int/media/docs/default-source/nutritionlibrary/replace-transfat/trans-fat-elimination-communications-toolkit.pdf?sfvrsn=3ab93e24_4 (Accessed: 2 February 2026).

Συντάκτης Άρθρου