αγαπητέ συνάδελφε
Είμαστε ταγμένοι στο να φροντίζουμε τον συνάνθρωπό μας, να παρέχουμε περίθαλψη και φροντίδα.

Αγαπητέ συνάδελφε,

Αρχικά θέλω να σε συγχαρώ για την ορκωμοσία σου και για την με κάθε επισημότητα απονομή του πτυχίου σου. Είναι μία στιγμή που σίγουρα θα θυμάσαι συνάδελφε, με έντονα συναισθήματα για πολλά χρόνια. Που και αυτή θα προστεθεί σε όλα όσα έχει ζήσει αυτά τα χρόνια, από την πρώτη μέρα που γράφτηκες στη σχολή σου μέχρι και τη τελευταία, έχοντας ολοκληρώσει τις εκπαιδευτικές σου υποχρεώσεις ονοματίστηκες Διαιτολόγος Διατροφολόγος.

Ξέρω, έχω περάσει και εγώ πριν από πολλά χρόνια, από αυτή τη θέση. Έχω και εγώ ξενυχτήσει, προσπαθήσει, κουραστεί και μοχθήσει για να τελειώσω τα μαθήματα και να πάρω το πολυπόθητο πτυχίο. Έχω περάσει ατελείωτες ώρες πάνω από βιβλία και σημειώσεις, όμως σε ενημερώνω ότι όλο αυτό το διάβασμα δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που ακολουθεί στα επόμενα χρόνια. Βλέπεις η επιστήμη μας κάνει διαρκώς άλματα προς τα εμπρός και η παραπληροφόρηση των “ειδικών” τρέχει πιο γρήγορα από την αληθινή γνώση. Θα πρέπει να είσαι διαρκώς ενημερωμένος για πολλά και διαφορετικά θέματα ώστε να είσαι σε θέση να απαντάς, να αναλύεις, να εξηγείς και να διαφωτίζεις ανθρώπους που στο παρελθόν ή στο παρόν, έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσής από κάθε καρυδιάς καρύδι.

Πίστεψέ με, έζησα και εγώ δύσκολες εποχές, τότε που το επάγγελμα μας ήταν ακόμα άγνωστο, που ο διαιτολόγος ήταν ένα “εξωτικό φρούτο” και που πολλοί δεν θεωρούσαν αναγκαία ή χρήσιμη την όποια ύπαρξη σπουδών ή πτυχίου “για να γράψει 10 φαγητά σε μία κόλλα χαρτί και να ζυγίσει κάποιον”. Και σε καταλαβαίνω απόλυτα για την αγωνία σου για το μετά, για το που θα βρεις δουλειά, για το αν θα καταφέρεις να κάνεις επάγγελμα αυτό που αγάπησες, αυτό που σπούδασες, αυτό που για χάρη του αφιέρωσες (και θα αφιερώσεις) κομμάτι από τη ζωή σου. Δεν είσαι όμως ο μόνος, ούτε ο πρώτος.

Πιθανότατα να είσαι αδικημένος από την εποχή μας. Με άλλα όνειρα και προοπτικές μπήκες στη σχολή και σε διαφορετικές συνθήκες βρίσκεσαι με το πτυχίο στο χέρι. Βουνά τα προβλήματα και οι δυσκολίες αλλά μην απογοητεύεσαι και μην το βάζεις κάτω. Η ζωή είναι ένας αγώνας που τελειωμό δεν έχει. Και νικητής βγαίνει αυτός που επιμένει με σεβασμό και αξιοπρέπεια σε αυτό που υπηρετεί και προασπίζεται.

Μην απογοητευτείς από τις δυσκολίες συνάδελφε. Ούτε να το βάλεις κάτω. Είμαστε ταγμένοι στο να φροντίζουμε τον συνάνθρωπό μας, να παρέχουμε περίθαλψη και φροντίδα. Να στηρίζουμε με τις γνώσεις μας και την εμπειρία μας όλους όσους έχουν ανάγκη υποστήριξης. Μέσα από δημόσιες δομές αλλά και τον ιδιωτικό τομέα. Είμαστε εκεί για να υπηρετήσουμε και να περιφρουρήσουμε την δημόσια υγεία. Και αυτό σε φορτώνει (όπως όλους μας) με μεγαλύτερες ευθύνες και υποχρεώσεις απέναντι στους συναδέλφους σου αλλά και τους συνανθρώπους μας.

Είμαι σίγουρος συνάδελφε ότι θα τα καταφέρεις. Και ότι θα μπορέσεις και εσύ όπως η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων να ανταποκριθείς στις υποχρεώσεις, τα καθήκοντά σου και να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων. Πίστεψέ με η μεγαλύτερη ικανοποίηση δεν κρύβεται στα υλικά αγαθά , αλλά στο απλό “Σε ευχαριστώ πού για την βοήθεια” που θα ακούσεις από το στόμα απλών ανθρώπων που θα σε εκτιμήσουν για αυτό που είσαι και για αυτό που θα τους προσφέρεις. Για αυτό μην ξεχνάς ΠΟΤΕ ότι απέναντί σου έχεις ανθρώπους. Με προβλήματα και αγωνίες που έρχονται και εμπιστεύονται εσένα για να τους βοηθήσεις. Μην ξεχνάς ότι είμαστε εντεταλμένοι να υπηρετούμε ανθρώπινες αξίες και ιδανικά που σχετίζονται με τη ίδια την ζωή και την ύπαρξη του ανθρώπου.

Καλώς ήρθες συνάδελφε στην μεγάλη κοινότητα των Ελλήνων Διαιτολόγων Διατροφολόγων. Είμαι σίγουρος ότι θα μας κάνει υπερήφανους.

LEAVE A REPLY

twenty − 9 =